Pascal Besselink Senior jurist arbeidsrecht en pensioenrecht

Financieel noodweer! Daar zitten we midden in. Zo ook het bedrijf van mijn klant. Het gaat zó slecht met het bedrijf dat hij afscheid moet nemen van zijn vertegenwoordiger. Mijn klant vraagt toestemming aan het UWV om de arbeidsovereenkomst met de vertegenwoordiger op te zeggen. Die toestemming wordt verleend en de arbeidsovereenkomst wordt opgezegd. De vertegenwoordiger is het hier niet mee eens. Volgens hem zijn de werkzaamheden blijven bestaan maar grotendeels overgenomen door een zelfstandige agent, wat volgens hem niet mag. Hij start een procedure.

 Gezagsverhouding

De rechter oordeelt dat in het Ontslagbesluit wordt gesproken over ‘het in dienst nemen van een werknemer’. En volgens het UWV moet in principe sprake zijn van een aangegane arbeidsovereenkomst. Dan is van belang of er tussen de werkgever en de in dienst tredende werknemer een gezagsverhouding bestaat. En die is er, volgens de rechter, niet in de verhouding met een zelfstandige agent. Hij wordt niet als werknemer aangemerkt, en mag dus wel worden ingezet in plaats van de vertegenwoordiger.

 Beleidsregels UWV

Inmiddels zijn de beleidsregels van het UWV enigszins aangepast, omdat werkgevers steeds vaker personeel ontsloegen en vervolgens zelfstandigen of flexkrachten voor datzelfde werk inhuurden. Minister Kamp voerde dit najaar deze wijziging door. Nu kan alleen een ontslagvergunning worden verleend als het werk wordt uitbesteed aan échte zelfstandigen. Een echte zelfstandige is volgens UWV iemand die in ieder geval in het bezit is van een Verklaring arbeidsrelatie. Dat is een verklaring die de belastingdienst afgeeft waarmee je aantoont dat je als zelfstandige werkt. De huidige regels bepalen ook dat het UWV altijd een vergunning zal weigeren als een werkgever de arbeidsovereenkomsten van werknemers wil beëindigen en in plaats daarvan contracten met hen of anderen wil aangaan, uitsluitend met als doel om werknemerschap te vermijden.

 Voor mijn klant zou de uitkomst met de gewijzigde beleidsregels niet anders zijn geweest. Maar er zijn gevallen denkbaar waar dit nu anders ligt. Het arbeidsrecht blijft mij boeien, maar ik begrijp ook dat werkgevers en werknemers zonder specialistische hulp er niet zelfstandig uitkomen.

Jurist

Komt er een einde aan het grote aantal zaken die ik tegen kom over problemen rond de opzegging van abonnementen en lidmaatschappen? Dat is de vraag nu er vanaf 1 december 2011 nieuwe regelgeving geldt voor abonnementen en lidmaatschappen.

Algemeen geldt…

Voordat je een abonnement of lidmaatschap afsluit, kijk dan goed voor welke periode je de overeenkomst afsluit. Dit zal vaak voor een half jaar of een jaar zijn, maar de periode kan ook onbepaald zijn. Lees ook de algemene voorwaarden goed door. Hierin staat praktisch altijd opgenomen wat de opzegtermijn is en hoe opgezegd moet worden. Vaak moet dit schriftelijk gebeuren. Dit om te voorkomen dat hier misverstanden over ontstaan. Het beste is nog om de opzegging aangetekend te versturen of om een ontvangstbevestiging te vragen. Hoe vaak gebeurt het niet dat je briefje met de opzegging op miraculeuze wijze verdwenen is als je hem bij de receptie hebt afgegeven? Als je niet (op tijd) opzegt, zal het abonnement vaak stilzwijgend worden verlengd. Hiervoor zijn nu wettelijke regels opgesteld om te voorkomen dat je bijvoorbeeld weer een jaar moet betalen voor het abonnement omdat je net niet op tijd hebt opgezegd.

Kranten en tijdschriften

Voor abonnementen op tijdschriften geldt dat deze in ieder geval zolang duren als overeengekomen. Dat klinkt logisch en dat is het ook. Als je een abonnement afsluit voor een periode van een jaar, dan zal het abonnement ook minimaal een jaar duren. In de algemene voorwaarden staat vermeld wat er na deze periode gebeurt. Vanaf 1 december 2011 geldt dat een abonnement op een krant of tijdschrift niet stilzwijgend mag worden verlengd voor een periode van meer dan drie maanden. Je mag als abonnee na afloop van de in eerste instantie overeengekomen termijn dus steeds na drie maanden beëindigen. Je kunt dus niet verrast worden met een verlenging van bijvoorbeeld weer een jaar of langer.

Nieuw abonnement of verlenging

Er is wel een verschil tussen het verlengen van het abonnement en het aangaan van het abonnement. Bij het aangaan hiervan kun je een periode van meer dan drie maanden afspreken, maar bij een verlenging van een abonnement kun je hier altijd binnen drie maanden vanaf. Dit neemt niet weg dat het abonnement officieel moet worden opgezegd. Aan de opzegging kunnen weer opzegtermijnen zijn verbonden. Dit houdt in dat je voordat de abonnementstermijn afloopt wel tijdig moet doorgeven dat je niet langer abonnee wilt zijn. Deze opzegtermijn mag niet langer zijn dan drie maanden en vaak niet langer dan een maand. Ook deze termijn zal in de algemene voorwaarden staan opgenomen en is afhankelijk van de looptijd van het abonnement. Als het abonnement drie maanden loopt, kan de opzegtermijn natuurlijk geen drie maanden zijn!

Abonnement op de sportschool

Dit abonnement kan net als de overige abonnementen worden aangegaan voor verschillende periodes. Helaas geldt voor veel van ons dat een abonnement, afgesloten in het kader van de goede voornemens of de naderende strandvakantie, na een tijdje niet meer zo vaak gebruikt zal worden. Dan komt het moment dat je op wilt zeggen. Hierbij is het volgende van belang. Als je het abonnement voor een periode van een jaar bent aangegaan, zul je deze periode ook moeten uitzitten (of in ieder geval betalen). Als het abonnement voor een periode van meer dan een jaar is afgesloten, geldt dat deze steeds na een jaar kan worden opgezegd. Voor de verlenging van het abonnement gelden andere regels. Allereerst geldt dat een abonnement niet stilzwijgend verlengd mag worden voor een periode van meer dan een jaar. Voorwaarde is wel dat je het abonnement op ieder moment op mag zeggen met een opzegtermijn van een maand. Ook hierbij geldt het advies om schriftelijk op te zeggen!

Irene Gorissen, senior jurist

Gratis juridisch advies

Op 1 november hadden we bij DAS onze deuren geopend voor gratis juridisch advies. Ik kreeg die middag een vrouw op bezoek wier tante op 103-jarige leeftijd was overleden. De tante heeft KWF Kankerbestrijding in haar testament tot enig erfgename benoemd. Mijn bezoekster krijgt een derde van de inboedel, op de inboedel na die zich op de eerste etage van de woning van erflaatster bevindt. Dat deel van de inboedel komt toe aan haar vaste boekhouder, dankzij een gewijzigd testament vlak voor haar overlijden. Die boekhouder is ook tot executeur benoemd!

‘Verhuisde inboedel’

En wat wil ook nog het geval? Alle waardevolle zaken blijken opeens verhuisd te zijn naar de eerste verdieping… De frustratie van mijn cliënte is uiteraard groot. Ik heb haar haar verhaal laten doen en haar voorgelicht over haar juridische positie. Ik heb moeten wijzen op de bewijslast die op haar rust wil zij aanspraak maken op ook een deel van de ‘verhuisde inboedel’.

Hoe bewijs je het?

Maar hoe bewijs je nu dat de waardevolle zaken zijn verplaatst? Dat is een heel lastige opgave. Je moet maar net weten dat je bent opgenomen in het testament van je tante. Weet je van de inhoud van het testament? Dan zou je misschien vooraf op foto of video hebben kunnen vastleggen wat waar stond.

Ontzettend blij

Mijn cliënte geeft aan dat ze dit bewijs niet kan leveren, maar is blij dat ze haar verhaal kwijt kon en de zaak toch even heeft kunnen bespreken. Toen ik haar aan het eind van het gesprek het boek Recht voor Dummies overhandigde en haar bedankte voor haar deelname, was mijn cliënte ontzettend blij. Ik nam met een voldaan gevoel afscheid van haar.

Grootste juridisch spreekuur van Nederland

Op zaterdag 10 december 2011 kan iedereen gratis met DAS bellen.

Bel met 0800 2 40 50 60 voor gratis juridisch advies De telefoonlijnen zijn open van 10 uur tot 13.30 uur.

Roos van Waijjen-Gotjé, regiomanager

Stiekeme koppelaarster dat je er bent…..

Dat zei Anna tegen mij. Anna, zo heet een cliënte van ons die ik mocht helpen in een arbeidszaak. Anna was slecht ter been en zat deels in een rolstoel en werkte in hartje Amsterdam bij een boekwinkel. Dat kon ze net regelen. Zij haalde erg veel voldoening uit haar werk en wilde wat ze nog kon doen ook graag blijven doen. De winkel werd  helaas overgenomen door een groter concern en alle centrale afdelingen (ook die van Anna) werden helaas verplaatst naar het midden van het land. Wel vlak bij het station, maar voor Anna een reis die niet te doen was.

Werken met vervoersvergunning

Anna kreeg daar een functie aangeboden in de volle overtuiging dat zij de functie toch zou weigeren omdat zij niet in staat was te reizen. Welnu,  dat deed ik namens Anna uit strategische overwegingen dus niet. Op mijn advies accepteerde Anna de functie en gaf wel aan dat zij arbeidsongeschikt was. Dat was immers ook de situatie. Ondertussen raadde ik haar aan om een vervoersvoorziening te vragen bij het UWV, waarvan ik overtuigd was dat ze die niet zou krijgen. De kosten waren hoger dan haar salaris. Toch kreeg ze positief bericht en gedurende drie jaar werd zij door een taxichauffeur, Johan, opgehaald. Hij bleef de uren dat zij werkte een krantje lezen en bracht haar daarna terug. Het was voor Anna DE oplossing. Helaas werd het op den duur voor haar toch te zwaar en ze hield het niet vol.

Verliefd dankzij vervoersvergunning

Van de week kreeg ik ineens een mail van Anna. Zij mailde dat zij, na jaren vrijgezel te zijn geweest, een relatie heeft. Ik mocht niet lachen van haar……..want wie had haar veroverd? Jawel, Johan die haar drie jaar lang naar haar werk reed! Nadat zij ziek geworden was, had zij geen contact meer gehad met Johan. Na een jaar moest zij naar een arbo-arts omdat haar werkgever weer eens een poging wilde wagen om haar te ontslaan. Johan mocht haar weer vervoeren. En toen had hij het opeens te pakken. Anna bleek niet opgewassen tegen de bedaarde rustige en vooral tááie vasthoudendheid van een Amsterdamse taxichauffeur. Zij ging dus voor de bijl.

Meer dan juridisch dienstverlener
Anna bedankte mij voor het feit dat ik haar richting UWV had gestuurd voor een taxi-vergoeding. Anders had zij Johan niet ontmoet. Dus dank voor alles én dus ook voor Johan. Zo krijgt het vak juridisch dienstverlener een heel andere dimensie. Haar werkgever is er overigens nog steeds niet in geslaagd om haar  te ontslaan.

Mireille Detrixhe, senior juridisch medewerker

Strenge aanpak overheid

Alcohol en Verkeer. Een combinatie die de overheid streng aanpakt. Waarom? Omdat de kans op een verkeersongeval aanzienlijk is, en de consequenties ook groot kunnen zijn. Rijden onder invloed van alcohol is een misdrijf en wordt door de overheid bestraft. We weten allemaal dat je risico loopt op een geldboete of invordering van je rijbewijs. Ook kun je naar een verplichte cursus gestuurd worden, de zogenoemde Educatieve Maatregel Alcohol. 

Aansprakelijkheid bij aanrijding

Maar hoe zit het als je wordt aangereden door iemand die veel te veel alcohol op heeft? Is die bestuurder dan automatisch aansprakelijk? Als juridisch medewerker kom ik dergelijke vragen en zaken geregeld tegen. Bijvoorbeeld een cliënt van mij die in aanrijding kwam met een auto van een bestuurder die onder invloed van alcohol was. Het was de nacht van oudejaarsavond op nieuwjaarsdag. Mijn cliënt naderde een gelijkwaardige kruising. Door de mist en vuurwerkdampen was het zicht beperkt. Mijn cliënt reed de kruising op en zag daarbij de auto van rechts over het hoofd. Het was helder dat de andere automobilist onder invloed van alcohol was. Kennelijk had hij het nieuwe jaar met iets te veel drank ingeluid. De vraag was of de andere automobilist volledig aansprakelijk is nu hij te diep in het glaasje gekeken had.

Omkering bewijslast

Rijden onder invloed van een aanmerkelijke hoeveelheid alcohol is onrechtmatig omdat de kans op verkeersongevallen wordt vergroot. De automobilist nam dit risico op de koop toe en stapte in de auto. Het oorzakelijk verband tussen die gedraging en het ongeval is duidelijk. Daarom deed ik een beroep op de zogenoemde omkeringsregel. Dit betekent dat de automobilist die onder invloed van een aanmerkelijke hoeveelheid alcohol zijn auto bestuurt, moet bewijzen dat het ongeval ook had plaatsgevonden als hij niet onder invloed was geweest. Tja, en de praktijk leert dat dát vaak lastig te bewijzen is.

Resultaat

Zo ook in deze zaak. Het lukte de beschonken automobilist niet om dat te bewijzen. Daardoor werd hij voor het leeuwendeel aansprakelijk gehouden, namelijk voor 75%.

Ten slotte: heeft u rechtshulp nodig?

Neem dan contact op met onze juridische adviesservice.

Bent u verzekerd bij DAS? Bel dan met ons adviesteam via (020) 651 8815. Onze medewerkers staan voor u klaar. Onze afdeling Juridisch Advies is op werkdagen open van 8.30 uur tot 17.30
uur.

Niet verzekerd bij DAS, maar toch hulp nodig? Bel dan de DAS Advieslijn: 020 651 88 00 (lokaal tarief), maandag t/m vrijdag van 8.30 tot 17.30 uur.

In de krant las ik dat particulieren binnenkort hun eigen auto kunnen verhuren aan andere particulieren. Het levert een aantal voordelen op zoals extra inkomsten en het is milieubewust. Wat dat betreft ben ik helemaal voor. Wel bespeur ik bij mezelf dat ik in mijn juridisch brein ook enige gevaren zie. Want wat gebeurt er als er schade gereden wordt of er een verkeersboete op de mat valt die is begaan met jouw auto? Hoe zijn die risico’s ondervangen? Daar ben ik dan weer nieuwsgierig naar. Part of the job, zal maar zeggen.

Hoe zit het met de verzekering?
Vaak is het rijden in een onbekende auto wat onwennig en ligt de kans op een aanrijding op de loer. Dan wil je wel dat het goed geregeld is en je zelf daar geen nadelige consequenties van hebt zoals reparatiekosten of no-claim verlies. Stel: je bent alleen op grond van wettelijke aansprakelijkheid verzekerd en dus niet voor schade aan je eigen auto. Wie betaalt dan de schade? Of kun je alleen je auto verhuren als je all risk verzekerd bent? In het artikel werd wel aangegeven dat de huurder verplicht is om een bedrag te betalen voor de verzekering maar zijn daarmee de risico’s ondervangen? Mag je überhaupt van je verzekeraar je auto bedrijfsmatig verhuren? Vragen die zo bij mij opborrelen.

Wie betaalt de boetes?
Waar ik me ook lichtelijk zorgen over maak is wat er gebeurt als iemand een snelheidsovertreding begaat met jouw auto. Vaak kan bij constatering van een overtreding door de politie niet worden vastgesteld wie de bestuurder was van bijvoorbeeld het geflitste voertuig. De beschikking wordt verzonden aan de kentekenhouder, de verhuurder dus. Die moet vervolgens bewijzen dat de vermeende verkeersovertreding niet aan hem kan worden toegerekend. Wil je onder de boete uitkomen dan moet je aannemelijk maken dat er sprake is van een bedrijfsmatig aangegane huurovereenkomst voor een termijn van ten hoogste drie maanden. Dat geeft in mijn ogen een heel gedoe. 

Kan je je auto kwijtraken?
En wat als de huurder al meerdere verkeersboetes heeft uitstaan? Als de politie bijvoorbeeld tijdens een controle de huurder staande houdt in jouw auto en die heeft nog een fors bedrag openstaan? Dan kan de politie jouw auto buiten gebruik stellen. Dan kun je dus niet over je auto beschikken. Je auto wordt na taxatie overgebracht naar de ‘Domeinen Roerende Zaken’. Je kunt je auto daar binnen vier weken ophalen maar alleen als je eerst het openstaande boetebedrag plus de verhogingen en de kosten van overbrenging en bewaring betalen die nog open staan op naam van de huurder. Jij draait dus op voor de kosten van een ander en zo’n bedrag kan aardig oplopen.  Wanneer je jouw auto niet ophaalt binnen 12 weken na aanvang van de buitengebruikstelling gaat de officier van justitie er vanuit dat je het recht op je auto hebt opgegeven. De officier van justitie mag in dat geval je auto aan een derde in eigendom overdragen, verkopen of vernietigen. In een worst case scenario ben je dus je auto kwijt als de huurder niet betaalt en jij de openstaande bedragen niet kunt betalen.

Kortom, ik vind het een geweldig initiatief dat particulieren hun auto’s kunnen verhuren maar zou hen wel aanraden om zich vooraf goed te laten informeren over alle rechten en plichten van huurders en verhuurders zodat ze een weloverwogen beslissing kunnen nemen om het wel of niet te doen.

Mireille Detrixhe, senior juridisch medewerker

De vrouw besluit haar rekeningen niet te betalen. Ze kreeg immers niet wat ze besteld had. Op zich niet verstandig. Beter was wel te betalen en direct bezwaar te maken. De provider ging met het niet betalen dan ook niet akkoord. En vorderde zelfs de volledige betaling. Omdat er niet betaald werd, werd de vordering nog verhoogd met incassokosten.. Mevrouw laat de zaak voorkomen bij de rechter. Daar vond ze gedeeltelijk steun. Voor de tv-aansluiting had  gewoon betaald moeten worden. Maar niet voor de internetaansluiting. Er was immers geen verbinding met het internet. De rechter oordeelde dat de provider tekort is geschoten. En, zo merkt de rechter nog fijntjes op, de provider had nadat de verbinding met de helpdesk was verbroken ook uit zichzelf contact kunnen opnemen met de klant. Daar ben ik het mee eens. Dat zou pas service zijn. En bedenk ik me, zou Youp de uitspraak al kennen?

Olav Wagenaar, senior jurist

InHolland was begin dit jaar al in het nieuws. Toen betrof het examenfraude. Daar is in dit geval geen sprake van. De opleiding voldeed niet. Dat is vastgesteld door de Inspectie voor het Onderwijs. Als student mag je er op vertrouwen dat het aangeboden onderwijs minimaal voldoet aan de wettelijke eisen.

Okay, het is bekend dat de ene onderwijsinstelling beter staat aangeschreven dan de ander. Dat neemt niet weg dat het onderwijs moet voldoen aan de wettelijke eisen. Opeens sta je dan met je als waardeloos aangemerkte diploma. Wat nu als je net aan het solliciteren bent?  Leg maar eens uit dat je wel voldoende gekwalificeerd bent. Jouw diploma bevestigt dit niet. Is het dan de oplossing om het diploma in te trekken? Ik denk het niet. Ik acht het ook in strijd met de rechtszekerheid.

InHolland heeft dit ook ingezien en is met de studentenorganisaties overeengekomen dat de studenten de kans krijgen om hun diploma hbo-waardig te maken. Dit is het minste wat InHoland kon besluiten. Het diploma blijft echter besmet net als de naam van InHolland. Was het daarom niet beter geweest dat ook aan deze afgestudeerden een baangarantie werd gegeven? In de praktijk kunnen de studenten dan bewijzen dat ze wel degelijk gekwalificeerd zijn. Dat komt het imago van InHolland ook weer ten goede.

Olav Wagenaar, senior jurist

1. Uw klant kan niet betalen
2. Uw klant is vergeten te betalen
3. Uw klant wil niet betalen

Recent onderzoek toont aan dat 39% van de consumenten niet betaalt wegens betalingsproblemen en 25% uit gemakzucht. In een groot aantal gevallen betaalt de klant niet omdat hij niet wil. Als de klant daar ook nog allerlei redenen voor aanvoert, ontstaat al snel een juridisch geschil.

Heeft u last van een onbetaalde rekening? DAS biedt incasso voor ondernemers, waarbij onze incassospecialisten ook altijd oog hebben voor uw relatie met uw klant. Probeer nu incasso van DAS of bel voor meer informatie naar020 – 651 8777.

Als ik op een feestje vertel over mijn werk als arbeidsrechtjurist, denken mensen vaak dat ik alleen maar met ontslagzaken bezig ben. Dat is een behoorlijk misverstand. Het arbeidsrecht is veelomvattend en varieert van discussies over functiewaardering, loonvorderingen tot geschillen over ziekte, concurrentiebedingen, overgang van onderneming, gelijke behandeling en uitleg van CAO-bepalingen.

De afgelopen tijd is hier ook een ‘nieuw’ soort geschillen bijgekomen, namelijk over het gebruik van social media. Denk aan sites als LinkedIn, Facebook, Hyves en Twitter. Zo was er een zaak over een werknemer die zich bij zijn werkgever ziek had gemeld wegens rugklachten. De werkgever vertrouwde dit niet helemaal en ging eens kijken op de Hyves-site van die werknemer. Tot zijn verbazing trof hij op die site foto’s aan van diezelfde werknemer, springend tijdens een metal-concert. Zijn rugklachten bleken dus niet zo ernstig en ontslag was het gevolg.

Ook was er een werkgever die van een werknemer afscheid wilde nemen, maar hiervoor eigenlijk onvoldoende dossier had. Een ontslagprocedure durfde hij niet aan. Toen deze werkgever op Hyves allerlei berichten las waarin zijn werknemer door vriendinnen werd gefeliciteerd met haar nieuwe baan, besloot de werkgever maar even af te wachten. Niet kort daarna volgde een ontslagbriefje van de werknemer. Het wachten was beloond.

Social media zijn in opkomst en veel werknemers zijn zich niet bewust van de gevolgen van wat zij op internet plaatsen. Dit kan dan weer tot behoorlijke discussies tussen werkgevers en werknemers leiden. En tot interessante dossiers voor arbeidsrechtjuristen.

Pascal Besselink is senior jurist Arbeidsrecht en Pensioenrecht bij DAS